dyl ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) okorowany pień drzewa służący jako element konstrukcyjny (1.2) podłużny prostokątny kawałek materiału, zwłaszcza drewna, wzmacniający konstrukcję budowli (1.3) ocena niedostatecznaJan Bystroń, Języki drugorzędne, „Poradnik Językowy” nr 7/1911, s. 103.
(1.1-3)
(1.1) Wkrótce znalazł się na moście. Ostrożnie kroczył po deskach i dylach uginających się pod stopami…Leon Kruczkowski, Kordian i cham.
dylować , wydylować dylowy
dać dyla
< , dille < < , , ,
niemiecki: (1.2) Diele wilamowski: (1.2) dyjł