korto ()
rzeczownik (1.1) podwórze, podwórko, dziedziniec
(1.1)
(1.1) Sur la kameno inter du potoj staras fera kaldrono; el la kaldrono, en kiu sin trovas bolanta akvo, eliras vaporo; tra la fenestro, kiu sin trovas apud la pordo, la vaporo iras sur la korton. → Na ogniu między dwoma garnkami stoi żelazny kocioł; z kotła, w którym jest wrząca woda, leci para; przez okno, które jest obok drzwi, para wylatuje na podwórze.
kortego, kortumo