beznadziejność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei
(1.1)
(1.1) rozpaczliwość, dramatyczność, tragiczność
beznadzieja beznadziejny beznadziejnie
angielski: (1.1) hopelessness białoruski: (1.1) безнадзейнасць czeski: (1.1) beznaděj , beznadějnost kazachski: (1.1) үмітсіздік niemiecki: (1.1) Verzweiflung , Hoffnungslosigkeit rosyjski: (1.1) безнадёжность słowacki: (1.1) beznádejnosť szwedzki: (1.1) hopplöshet turecki: (1.1) ümitsizlik ukraiński: (1.1) безнадійність węgierski: (1.1) reménytelenség