okiennica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;
(1.1)
(1.1) Okiennice mają kształt jedno-, dwu- lub wieloskrzydłowych (dwu- lub wieloczęściowych) drzwiczek pełnych, z żaluzją lub z otworami, otwieranych na ścianę.
okno , okienko okienny, okiennicowy
angielski: (1.1) shutter, window shutter białoruski: (1.1) аканіца białoruski (taraszkiewica): (1.1) акеньніца , вакеньніца duński: (1.1) skodde esperanto: (1.1) ŝutro, kovrilo, klapŝutro, fenestrokovrilo francuski: (1.1) volet kaszubski: (1.1) òczelnica , òczennica niemiecki: (1.1) Fensterladen nowogrecki: (1.1) παραθυρόφυλλο rosyjski: (1.1) ставень ukraiński: (1.1) віконниця węgierski: (1.1) zsalugáter, zsalu włoski: (1.1) imposta , serranda avvolgibile