__TOC__ fartuch ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;
(1.1)
(1.1) Schwyciła biały fartuch z wieszaka na scianie i weszła do laboratorium.
(1.1) założyć fartuch • zdjąć fartuch • fartuch kuchenny
(1.1) ubranie ochronne
(1.1) chałat, fartuszyna, kitel, krzyżak, śliniak, zapaska;
(1.1) napierśnik, bawet
fartuszek fartuchowy
Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 137.
angielski: (1.1) (kuchenny) apron, (kitel) lab coat białoruski: (1.1) фартух bułgarski: (1.1) престилка duński: (1.1) forklæde estoński: (1.1) põll, kittel grenlandzki: (1.1) saaliaqut hiszpański: (1.1) bata , batín , delantal , guardapolvo kaszubski: (1.1) fartuch , szërtuch kataloński: (1.1) davantal kazachski: (1.1) алжапқыш niderlandzki: (1.1) voorschoot rosyjski: (1.1) фартук shona: (1.1) epuroni słowacki: (1.1) zástera szkocki gaelicki: (1.1) aparan udmurcki: (1.1) азькышет ukraiński: (1.1) фартух wilamowski: (1.1) śjyctüh
fartuch ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fartuch