miotacz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem (1.2) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) broń, która wyrzuca coś na większy dystans, np. granaty, ogień, kamienie lub miny
(1.1-2) (2.1)
(2.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
(1.1) lekkoatleta (1.2) baseballista
(1.1) dyskobol, młociarz, oszczepnik
miotanie miotaczka miotać
angielski: (1.2) pitcher; (2.1) (ognia) flamethrower, (granatów) grenade launcher baskijski: (1.1) jaurtitzaile; (1.2) jaurtitzaile; (2.1) jaurtigailu białoruski: (1.1) кідальнік francuski: (1.1) lanceur ; (1.2) lanceur hiszpański: (1.1) lanzador ; (1.2) lanzador nowogrecki: (1.1) ρίπτης ; (1.2) ρίπτης rosyjski: (1.1) метатель ukraiński: (1.1) метальник