__TOC__ eş ()
partykuła (1.1) gw. półn. zupełnie, w ogóle (1.2) gw. półn. nic, nikt, żaden
forma literacka: iç
eş ()
rzeczownik (1.1) praca
(1.1) Eşem küp buldı, şuña kürä oçraşubız turında tulısınça onıttım. → Miałam dużo pracy i zupełnie zapomniałam o naszym spotkaniu.
eş ()
rzeczownik (1.1) mąż, małżonek; żona, małżonka (1.2) samiec, samica (1.3) para (butów, skarpet itp.) (1.4) odpowiednik, ten który jest równy czemuś (1.5) towarzysz(ka), partner(ka), para (do tańca itp.) (1.6) łożysko
(1.1-6)
gafil baş düşmana eş
→ towarzysz, przyjaciel; para