bochen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: bochenek
(1.1)
(1.1) Dopiero tam większość mieszkańców mogła zjeść po kawałku z rekordowego bochna. – W Siewierzu istnieje tradycja pieczenia chleba foremkowego.
(1.1) bochen chleba
bochenek jaki bochen, taka skórka, jaka matka, taka córka
od: bochenek (od XVI w.)
białoruski: (1.1) бохан czeski: (1.1) bochník słowacki: (1.1) bochník