tarka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dawny przyrząd służący do prania ręcznego w formie pofałdowanej płyty (1.2) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie (1.3) chitynowy fałd na dnie gardzieli mięczaków pokryty rzędami ząbków służący do ścierania pokarmu; (1.4) instrument perkusyjny zbudowany na wzór tarki (1.1)
(1.1-4)
(1.1) tara (1.3) radula (1.4) tara
(1.2) tarka elektryczna
tara , tarkowanie tareczka starkować, tarkować tarkowy
angielski: (1.1) washboard; (1.2) grater; (1.3) radula; (1.4) washboard arabski: (1.2) مبشرة baskijski: (1.2) birringailu bułgarski: (1.2) ренде czeski: (1.1) valcha duński: (1.1) vaskebræt ; (1.2) rivejern ; (1.4) vaskebræt fiński: (1.2) raastin hiszpański: (1.1) tabla de lavar; (1.2) rallador jidysz: (1.2) ריב אייזן kaszubski: (1.2) riwka niemiecki: (1.1) Waschbrett ; (1.2) Raspel, Reibe, Raffel nowogrecki: (1.1) σκαφίδι πλυσίματος rosyjski: (1.1) стиральная доска ; (1.2) тёрка ukraiński: (1.1) тертка , терка włoski: (1.1) asse per lavare
tarka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tarcza (1.2) cel
tarka ()
rzeczownik (1.1) kość
tarka ()
przymiotnik (1.1) pstry, różnobarwny