sprawca () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który dokonuje czego (1.2) podmiot powodujący niepożądane zdarzenia (1.3) opiekunZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 128.
(1.1-2)
(1.1) Sprawcą wszechświata jest Bóg. (1.2) Odnajdźcie sprawcę wczorajszego rozboju…
osobowość sprawcy • postawa sprawcy • rehabilitacja sprawcy • sprawca bezpośredni • sprawca czynu bezprawnego • sprawca dobra • sprawca główny • sprawca kłopotów • sprawca kradzieży • sprawca moralny • sprawca nieznany • sprawca pośredni • sprawca potencjalny • sprawca przewinienia • sprawca szkody • sprawca wykroczenia • sprawca wypadku • sprawca zanieczyszczenia • sprawca zła
(1.1) autor, pomysłodawca, stwórca, twórca, rzemieślnik, wynalazca (1.2) winowajca, winny, delikwent
sprawstwo , sprawianie , sprawienie sprawczyni sprawiać , sprawić sprawczy
sprawiać
angielski: (1.1) creator, artificer, originator, maker, doer, generator, principal, raiser, agent, actor; (1.2) offender, perpetrator, culprit, instigator, wrongdoer, delinquent, injurer, malfeasant duński: (1.2) gerningsmand francuski: (1.1) auteur hiszpański: (1.1) autor , causante ; (1.2) autor , culpable niemiecki: (1.1) Anstifter nowogrecki: (1.1) δημιουργός ; (1.2) δράστης , αυτουργός rosyjski: (1.2) виновник słowacki: (1.2) páchateľ szwedzki: (1.1) upphovsman , skapare ; (1.2) gärningsman , förövare