__TOC__ infeliz ()
przymiotnik (1.1) nieszczęśliwy, niepomyślny, niefortunny (1.2) pokorny, uległy, prostoduszny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) nieszczęśnik, nieudacznik, pechowiec (2.2) nieszczęśliwiec, biedaczek, biedula
(1) infeliz /; infelices / (2) infelices
(1.1) Mi hermana era infeliz en su matrimonio. → Moja siostra była nieszczęśliwa w swoim małżeństwie.
(1.1) desafortunado, desgraciado (1.2) bondadoso, apocado, candoroso, ingenuo
(1.1) feliz, afortunado
infelicidad
infeliz ()
,
przymiotnik (1.1) nieszczęśliwy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) nieszczęśnik rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) nieszczęśnica
(1.1) infeliz ; infelizes (2.1) infeliz; infelizes (3.1) infeliz; infelizes