osto ()
rzeczownik (1.1) dynia
osto ()
rzeczownik (1.1) kość
(1.1)
(1.1) dento, ripo
(1.1) ostaro
(1.1) ostero
ostaro, ostejo, ostero, osteto osta ostiĝi ĝi fariĝis por mi osto en la gorĝo • li havis viandon, mi havis nur oston — li havis la ĝuon, mi pagis la koston • por malfrua gasto restas nur osto
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Części ciała
osto ()
rzeczownik (1.1) zakup
osto ()
rzeczownik (1.1) gród warowny, ufortyfikowane miasto