__TOC__ Hebe () ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas; (1.2) planetoida o numerze katalogowym 6;
(1.1-2)
(1.1) Hebe uchodziła za córkę Zeusa i Hery, siostrę Ejlejtyi, Aresa i Hefajstosa oraz żonę unieśmiertelnionego Heraklesa. (1.1) Oboje, Hebe i Ganimedes, krzątając się przy ucztach, roznosili bogom ambrozję i nektar. (1.1) Atrybutami Hebe były dzban i czara. (1.2) Hebe porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
(1.1) bogini Hebe • boska Hebe • atrybut / figurka / kult / posąg / przedstawienie / wizerunek Hebe • ku czci / na cześć Hebe • czcić Hebe (1.2) asteroida / planetka / planetoida Hebe • Hebe krąży / porusza się
(1.1) Heba; Młodość; Juwentas, Juwentus
(1.1) bogini (1.2) planetoida
hebe
(1.1) (Hebe) < (hebe) → młodość (1.2) prawdopodobnie od (1.1)
(1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka (1.2)
angielski: (1.1) Hebe; (1.2) Hebe łaciński: (1.1) Hebe , Iuventus niemiecki: (1.1) Hebe ; (1.2) Hebe nowogrecki: (1.1) Ήβη słowacki: (1.1) Hebe ; (1.2) Hebe starogrecki: (1.1) Ἥβη ukraiński: (1.1) Геба
Hebe ()
rzeczownik (1.1) Hebe (1.2) Hebe (1.3) Żyd