eternit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) cementowo-azbestowy materiał budowlany stosowany dawniej na pokrycie dachów oraz do wyrobu rur;
(1.1)
(1.1) Ze względu na stwierdzoną szkodliwość włókien azbestu odkładających się w płucach, stosowanie eternitu zostało zakazane w większości rozwiniętych państw świata, a istniejące pokrycia eternitowe są usuwane.
eternitowy
(1.1) < → wieczny; autorem nazwy jest austriacki przemysłowiec Ludwig Hatschek; początkowo nazwa handlowa produktów fabryki Eternit-Werke
angielski: (1.1) eternit, fibre cement bułgarski: (1.1) етернит czeski: (1.1) eternit duński: (1.1) eternit karpatorusiński: (1.1) етерник słowacki: (1.1) eternit , azbestová krytina węgierski: (1.1) eternit włoski: (1.1) eternit
eternit ()
rzeczownik (1.1) eternit
eternit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) eternit
(1.1)
eternitový
eternit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) eternit
(1.1)
eternitový
eternit ()
rzeczownik (1.1) eternit