kolektywny () , ,
przymiotnik (1.1) zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu
(1.1)
(1.1) Tajemnicą inteligencji roju jest kolektywna samoorganizacja. (1.1) …ważnym zagrożeniem były bunty plemion arabskich, które za życia Muhammada złożyły mu przysięgę lojalności, a które po jego śmierci uznały się za zwolnione z zawartej z nim umowy i wynikających stąd zobowiązań wobec Medyny. Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwę „ridda”, czyli apostazja, odrzucenie.Paulina Lewicka, Wszystkie twarze imperium [w:] 14 wieków cywilizacji, której nie znamy. Historia Arabów. „Pomocnik Historyczny Polityki”, 11/2011, s. 25.
(1.1) zbiorowy, zespołowy, wspólny
kolektyw , kolektywność , kolektywizacja , kolektywizowanie , kolektywizm , kolektywista , kolektywistka kolektywizować , skolektywizować kolektywistyczny, kolektywizacyjny kolektywnie
(1.1) <
angielski: (1.1) collaborative, collective arabski: (1.1) جماعي, متجمع białoruski: (1.1) калектыўны duński: (1.1) kollektiv francuski: (1.1) collectif hiszpański: (1.1) colectivo interlingua: (1.1) collaborative, collective niemiecki: (1.1) kollektiv norweski (bokmål): (1.1) kollektiv norweski (nynorsk): (1.1) kollektiv perski: (1.1) گروهی rosyjski: (1.1) коллективный szwedzki: (1.1) kollektiv ukraiński: (1.1) колективний włoski: (1.1) collettivo