__TOC__ investigar ()
czasownik przechodni (1.1) badać, sprawdzać (1.2) prowadzić dochodzenie lub śledztwo (w jakiejś sprawie) czasownik nieprzechodni (2.1) badać, studiować, prowadzić badania (nad czymś)
(1) (2)
(1.1) El detective se desplazó al lugar de los hechos para investigar a fondo lo ocurrido. → Detektyw przeniósł się do miejsca wydarzeń, aby dokładnie zbadać, co się wydarzyło.
(2.1) investigar + sobre
(1.1) investigar un asunto → badać sprawę (1.2) investigar un caso (de violación) → prowadzić dochodzenie (w sprawie gwałtu) (2.1) investigar sobre el cáncer → badać raka
(1.1) examinar, averiguar, indagar
investigador, investigable investigación , investigador , investigadora
investigar ()
czasownik (1.1) badać, sprawdzać
investigabile investigation, investigator
investigar ()
czasownik (1.1) badać, sprawdzać