__TOC__ polinomio ()
rzeczownik (1.1) wielomian
polinomiko
polinomio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wielomian
(1.1) polinomios
(1.1) La ecuación de una recta se puede expresar mediante un polinomio de primer grado. → Równanie prostej można wyrazić za pomocą wielomianu pierwszego stopnia.
(1.1) coeficiente / grado / raíz de un polinomio → współczynnik / stopień / pierwiastek wielomianu • polinomio cuadrático (lub de segundo grado / orden) / cúbico (lub de tercer grado / orden) / … → wielomian kwadratowy (lub drugiego stopnia) / sześcienny (lub trzeciego stopnia) / … • suma / resta / producto / resultante de polinomios → dodawanie / odejmowanie / iloczyn / rugownik wielomianów • cociente entre polinomios → iloraz wielomianów • factorización de un polinomio → faktoryzacja (rozkład na czynniki) wielomianu
polinómico
+ (nómos) → podział
zobacz też: Hiszpański - Matematyka
polinomio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wielomian
(1.1) polinomio; polinomi
(1.1) monomio
polinomiale
+ (nómos) → podział
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Matematyka