__TOC__ κορυφή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wierzchołek, szczyt, czubek (1.2) szczyt góry, wierch (1.3) wierzchołek (1.4) szczyt, zenit, maksimum (1.5) (o osobach) sława, specjalista, number one
(1) F29
(1.1) άκρη (1.2) βουνοκορφή
κορυφώνω, κορυφώνομαι κορυφαίος κορύφωση , κορύφωμα , κορυφογραμμή , κορφή κορυφούλα
κορυφή του παγόβουνου → szczyt góry lodowej κατά κορυφήν γωνίες → kąty wierzchołkowe συνάντηση κορυφής → spotkanie na szczycie απ' την κορυφή ως τα νύχια → od stóp do głów
inna forma tego hasła: κορφή
κορυφή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wierzchołek, szczyt, czubek