__TOC__ interrompre ()
czasownik przechodni (1.1) przerwać (spowodować przerwę w ciągłości) (1.2) przeszkadzać
(1.1) Cette allée est interrompue par un fossé qui la traverse. → Ta ścieżka jest przerwana przez rów, który ją przecina. (1.2) On a interrompu l'orateur au milieu de son discours. → Mówcy przeszkodzono w połowie przemówienia.
(1.1) couper, briser, rompre (1.2) déranger
interruption , interrupteur , interruptrice
interrompre ()
czasownik (1.1) przerywać
(1.1)
interrupció