__TOC__ brillant ()
przymiotnik (1.1) świecący (się), błyszczący (się) (1.2) błyskotliwy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) brylant (2.2) połysk
(1) brillant , brillante ; brillants , brillantes (2) brillant; brillants
briller brillamment
brillant ()
przymiotnik (1.1) lśniący, błyszczący
(1.1) brillant ; brillants
brillant ()
przymiotnik (1.1) olśniewający
(1.1)
(1.1) eine brillante Idee
Brillant brillieren