ευφροσύνη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) radość, wesele
(1.1) F30;
(1.1) Και οι γιοι Ισραήλ, αυτοί που βρέθηκαν στην Ιερουσαλήμ, έκαναν επτά ημέρες τη γιορτή των αζύμων με μεγάλη ευφροσύνη. (2 Χρ. 30, 21) → A synowie Izraela, którzy znaleźli się w Jerozolimie, obchodzili Święto Przaśników przez siedem dni, wśród wielkiej radości. (2 Krn, 30, 21)
(1.1) χαρά
ευφρόσυνος ευφρόσυνα
(1.1)