sokolnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi
(1.1)
(1.1) Sokolnicy polowali dawniej głównie na ptactwo i zające.
(1.1) być / stać się sokolnikiem • uczyć się na sokolnika • pełnić funkcję sokolnika
sokół , sokolik , sokolnictwo , sokolniczy sokolniczka sokolniczy, sokoli
(1.1)
angielski: (1.1) falconer arabski: (1.1) صقار białoruski: (1.1) сакольнік fiński: (1.1) haukkametsästäjä francuski: (1.1) fauconnier hiszpański: (1.1) halconero łaciński: (1.1) falconarius niemiecki: (1.1) Falkner , Falkenjäger nowogrecki: (1.1) γερακάρης , ιερακοτρόφος rosyjski: (1.1) сокольник szwedzki: (1.1) falkenerare węgierski: (1.1) solymász włoski: (1.1) falconiere