kompetencja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zakres czyjejś wiedzy (1.2) zakres czyiś uprawnień, władzy, spraw, którymi ktoś zajmuje się
(1)
(1.1) Został zwolniony za brak kompetencji. (1.1) Kilka lat pracowałem w Szwecji. Do pracy przyszedłem "z ogłoszenia". Warunek był tylko jeden: kompetencje! (1.2) Do kompetencji senatu uczelni należy nadawanie tytułu doktora honoris causa.
(1.1) umiejętność, wiedza, zdolność (1.2) uprawnienie, domena, dziedzina, królestwo, obszar, płaszczyzna, sfera, teren, uniwersum
niekompetencja , kompetentność , kompetencyjność kompetentny, kompetencyjny kompetentnie
, < → odpowiedniość, zgodność, związek, symetria, podobieństwo
angielski: (1.1) competence; (1.2) competence, purview arabski: (1.1) كفاءة białoruski: (1.1) кампетэнцыя ; (1.2) кампетэнцыя bułgarski: (1.1) компетенция hebrajski: (1.1) יכולת (jekholet) , סמכות (samkhut) ; (1.2) סמכות (samkhut) rosyjski: (1.1) компетенция ; (1.2) компетенция słowacki: (1.2) kompetencia ukraiński: (1.1) компетенція ; (1.2) компетенція