spójny ()
,
przymiotnik (1.1) jednolity, tworzący jedną całość, zwarty (1.2) logiczny, konsekwentny, harmonicznie powiązany (1.3) o zbiorze w przestrzeni metrycznej, figurze geometrycznej, grafie posiadający drogę od każdego punktu / wierzchołka grafu do każdego innego, przebiegającą w całości wewnątrz; składający się z jednego kawałka
(1.1-3)
(1.2) Wiek XIX był dla niemieckiej mediewistyki czasem urodzaju. Przyniósł krytyczne edycje podstawowych źródeł oraz spójne interpretacje ukształtowane pod widocznym wpływem ewolucjonizmu.
(1.1) koherentny, spoisty, zwarty, zwięzły (1.2) jednolity, koherentny, konsekwentny, logiczny
spójność , spojenie , spojówka , spoina , spójnik spajać, spoić, zespoić spójnie
angielski: (1.1) connected; (1.2) coherent; (1.3) connected rosyjski: (1.1) целостный; (1.2) связный; (1.3) связный włoski: (1.1) coerente, coeso