językoznawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) specjalista w zakresie językoznawstwa
(1.1)
(1.1) lingwista, językowiec
(1.1) indoeuropeista
językoznawstwo językoznawczy językoznawczo
(1.1) <
(1.1) albański: (1.1) gjuhëtar angielski: (1.1) linguist arabski: (1.1) لغوي azerski: (1.1) dilçi baskijski: (1.1) hizkuntzalari białoruski: (1.1) мовазнавец , мовавед bułgarski: (1.1) езиковед chorwacki: (1.1) jezikoslovac czeski: (1.1) jazykozpytec duński: (1.1) sprogforsker estoński: (1.1) keeleteadlane fiński: (1.1) kielitieteilijä gruziński: (1.1) ენათმეცნიერი irlandzki: (1.1) teangeolaí islandzki: (1.1) málamaður , málfræðingur , málvísindamaður kazachski: (1.1) тілтанушы khmerski: (1.1) ភាសាវិទូ kirgiski: (1.1) тилчи kurmandżi: (1.1) zimannas litewski: (1.1) kalbininkas łotewski: (1.1) valodnieks manx: (1.1) glareydagh niemiecki: (1.1) Sprachwissenschaftler , Sprachwissenschaftlerin norweski (bokmål): (1.1) språkforsker , språkviter norweski (nynorsk): (1.1) språkforskar , språkvetar nowogrecki: (1.1) γλωσσολόγος ormiański: (1.1) լեզվաբան osetyjski: (1.1) ӕвзагзонӕг rosyjski: (1.1) языковед słowacki: (1.1) jazykovedec słoweński: (1.1) jezikoslovec telugu: (1.1) భాషాశాస్త్రవేత్త turecki: (1.1) dilci ukraiński: (1.1) мовознавець walijski: (1.1) ieithydd wepski: (1.1) kel'tedomez' węgierski: (1.1) nyelvész włoski: (1.1) glottologo