biurokracja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów (1.2) system zarządzania, w którym decydującą rolę odgrywa administracyjny aparat urzędniczy; (1.3) grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych, gospodarczych, społecznych
(1.1-3)
(1.1) biurokratyzm, formalizm (1.3) administracja
biurokratyzm , biurokrata , biurokratka , biurokratyczność , biurokratyzowanie biurokratyzować, biurokratycznieć biurokratyczny
angielski: (1.1) bureaucracy baskijski: (1.1) burokrazia; (1.2) burokrazia białoruski: (1.1) бюракратызм , канцыляршчына , канцелярщина ; (1.2) бюракратызм , бюракратыя ; (1.3) бюракратыя , чыноўнікі duński: (1.1) bureaukrati ; (1.3) bureaukrati esperanto: (1.1) burokratio; (1.2) burokratismo; (1.3) burokrataro hiszpański: (1.1) burocracia nowogrecki: (1.1) γραφειοκρατία rosyjski: (1.1) бюрократия , бюрократизм ; (1.2) бюрократия , бюрократизм ukraiński: (1.1) бюрократизм ; (1.2) бюрократія ; (1.3) бюрократія