głąb ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) twarda centralna część główki kapusty rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (2.1) osoba nieinteligentna (2.2) ofiara przestępstwaJolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 238. rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) głębokie miejsce, głębia
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Jak możesz wyrzucać głąby do śmieci? Przecież zawsze można je starkować do sałatki! (2.1) Tego też nie rozumiesz, głąbie? (3.1) W miarę jak wchodziliśmy w głąb lasu, rozglądaliśmy się na prawo i lewo obawiając się jakiejś zasadzki.
(3.1) w głąb
(1.1) kaczan (2.1) głupek (2.2) buc, hołota, klient, pacan, pacjent, pajac (3.1) głębia, głębina
(2.2) szmalcownik
zgłębiec , głębokość głąbiasty wysoki jak dąb, a głupi jak głąb
(2.1) (3.1) angielski: (1.1) stump, core duński: (1.1) kålstok hiszpański: (1.1) troncho ; (2.1) imbécil jidysz: (1.1) גלאָמב (glomb); (2.1) גלאָמב (glomb), בהמה (behejme) ukraiński: (1.1) качан wilamowski: (3.1) tiif , tīf , tif