imperativo ()
rzeczownik (1.1) nakaz moralny (1.2) tryb rozkazujący
imperativo ()
przymiotnik (1.1) rozkazujący, nakazujący, imperatywny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) obowiązek, wymóg (2.2) tryb rozkazujący
(1) imperativo , imperativa ; imperativos , imperativas
(2.2) modo imperativo
imperar imperante, imperial emperatriz , imperial , emperador
imperativo ()
rzeczownik (1.1) tryb rozkazujący
imperio, imperator, imperatrice, imperialismo, imperialista, imperial imperar imperial, imperiose, imperative
imperativo ()
przymiotnik (1.1) rozkazujący, nakazujący, imperatywny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) obowiązek, imperatyw (2.2) tryb rozkazujący
(1.1) modo imperativo
imperar
imperativo ()
przymiotnik (1.1) rozkazujący, nakazujący, imperatywny (1.2) rozkazujący rzeczownik, rodzaj męski (2.1) tryb rozkazujący (2.2) imperatyw (2.3) imperatyw
(1.1-2) imperativo , imperativa ; imperativi , imperative (2.1-3) imperativo; imperativi
(1.2) modo imperativo → tryb rozkazujący (2.3) imperativo categorico → imperatyw kategoryczny
(1.1) imperioso, impositivo, ingiuntivo, perentorio, tassativo (2.1) modo imperativo (2.2) imperatività
(1.1) facoltativo, opzionale
impero , imperio , imperiale , imperatore , imperatrice , imperialismo , imperialista , imperatività , imperativismo , imperiosità imperare imperante, imperiale, imperatorio, imperialista, imperialistico, imperativale, imperioso imperialmente, imperialisticamente, imperativamente, imperiosamente
<
(2.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne