harpun ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;
(1.1)
(1.1) Harpuny są załadowane, działa – skalibrowane. Brakuje tylko pilota.
harpunnik , harpuniarz , harpunowanie harpunować harpunniczy, harpunowy
angielski: (1.1) harpoon baskijski: (1.1) arpoi białoruski: (1.1) гарпун bułgarski: (1.1) харпун francuski: (1.1) harpon hiszpański: (1.1) arpón kabowerdeński: (1.1) fisga kataloński: (1.1) arpó niemiecki: (1.1) Harpune nowogrecki: (1.1) καμάκι rosyjski: (1.1) гарпун słowacki: (1.1) harpúna szwedzki: (1.1) harpun ukraiński: (1.1) гарпун włoski: (1.1) arpione , arpone , fiocina , rampone
harpun ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) harpun
harpun ()
rzeczownik (1.1) harpun
harpun ()
rzeczownik (1.1) harpun
harpun ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) harpun
(1.1) en harpun, harpunen, harpuner, harpunerna
harpunera harpunerare