idioma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język (mowa)
(1.1) llingua
idioma ()
przymiotnik (1.1) idiomatyczny
idioma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język (oficjalny), dialekt (1.2) żargon, mowa, język (1.3) język obcy
(1.1) idiomas
(1.1) Yo hablo tres idiomas. → Znam trzy języki. (1.1) Un conocido suyo es capaz de hablar cinco idiomas con fluidez. → Jego/jej znajomy potrafi mówić płynnie w pięciu językach. (1.3) Él aprende español en nuestra escuela de idiomas en Valencia → On uczy się (języka) hiszpańskiego w naszej szkole językowej (patrz kolokacje) w Walencji.
(1.1) hablar un idioma → znać język ( mówić w tym języku) (1.3) hablar dos / tres / etc. idiomas • aprender un idioma → uczyć się języka (obcego) • escuela de idiomas → szkoła językowa, szkoła języków obcych
(1.1) lengua, lenguaje (1.2) habla, jerga, argot (1.3) lengua extranjera
idiomático idiomaticidad
< (idíōma)
idioma ()
rzeczownik (1.1) mowa, język
idioma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język (zwłaszcza obcy, nauczony)
(1.1) idioma; idiomes
idioma ()
rzeczownik (1.1) język (sposób porozumiewania)
idioma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język (mowa)
(1.1) idioma; idiomas
(1.1) língua
idiomático
idioma ()
rzeczownik (1.1) idiom
idiomatik
idioma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) język, mowa (1.2) dialekt, narzecze, miejscowa gwara
(1.1-2) idioma; idiomi
(1.2) dialetto, parlata
idiomatismo idiomatico
, -mătis