tępić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( stępić) (1.1) czynić tępym (1.2) zmniejszać natężenie czegoś czasownik przechodni niedokonany ( wytępić) (2.1) masowo zabijać (stworzenia żywe) (2.2) zwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować czasownik zwrotny niedokonany tępić się ( stępić się) (3.1) stawać się tępym, ulegać stępieniu czasownik zwrotny niedokonany tępić się ( wytępić się) (4.1) niszczyć siebie nawzajem
(1-2)
(2.1) Tym środkiem tępimy stonkę na kartoflisku. (3.1) Rycerz zauważył, że jego miecz dziwnie szybko się tępi.
(1.1) tępić ostrze / nóż / … (2.1) tępić szkodniki / chwasty / ludzi / …
(1.1) ścierać (2.1) eksterminować, eliminować, niszczyć, unicestwiać, wytrzebiać, zgładzać
(1.1) ostrzyć
tępak , tępienie , stępienie , tępota tępy stępić tępo
angielski: (1.1) dull; (2.1) exterminate esperanto: (1.1) malakrigi nowogrecki: (3.1) στομώνω rosyjski: (1.1) тупи́ть; (2.1) уничтожа́ть; (2.2) уничтожа́ть szwedzki: (1.1) förslöa, trubba, trubba av; (2.1) utrota, utplåna, utradera, förinta, förgöra; (2.2) bekämpa, förfölja ukraiński: (1.1) тупити; (2.1) знищувати; (2.2) знищувати włoski: (1.1) smussare; (3.1) perdere il taglio