starzec ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) stary mężczyzna rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.1) (2.1)
(1.1) Chilonowi zaś istotnie chodziło o usunięcie Glauka, który jakkolwiek podeszły w leciech, nie był wcale niedołężnym starcem.
(1.1) dostojny / zdziecinniały / niedołężny / czcigodny starzec
(1.1) matuzalem, matuzal; dziadek; dziadunio; staruch, dziad, dziadyga, dziadzisko; mamut; pierdziel
(1.1) młodzik, młodzian
(1.1) emeryt, nestor, tetryk, ramol, piernik, bzdyk
starość, starowina, starowinka, starszyzna, starosta, starówka staruszek staruch staruszka starzeć się, postarzać stary, starczy staro starczy
dom starców
angielski: (1.1) old man arabski: (1.1) عجوز baskijski: (1.1) agure bośniacki: (1.1) starac bułgarski: (1.1) старец , старик chorwacki: (1.1) starac duński: (1.1) olding esperanto: (1.1) maljunulo hiszpański: (1.1) anciano , viejo islandzki: (1.1) öldungur kazachski: (1.1) ақсақал, қария, қарт, шал łaciński: (1.1) senex łotewski: (1.1) vecis , sirmgalvis niemiecki: (1.1) Greis nowogrecki: (1.1) γέροντας , γέρος nowopruski: (1.1) wūriks rosyjski: (1.1) старик , старец szwedzki: (1.1) gamling ukraiński: (1.1) ста́рець , старик ; (2.1) жовто́зі́лля wolof: (1.1) màggat