odyniec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, rzadziej do żubra
(1.1)
(1.1) Wyczailiśmy w zaroślach sporego odyńca.
(1.1) pojedynek
(1.1) locha
(1.1) samiec
(1.1) gamratMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 48.
XVI w.; zapożyczenie z < один
angielski: (1.1) boar niemiecki: (1.1) Keiler ukraiński: (1.1) одинец