misstrauen ()
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony (1.1) nie ufać, niedowierzać
(1.1)Wiktionary.de, misstrauen (Konjugation), dostęp 03.10.2022 misstrauen (misstraut), misstraute, misstraut (haben)
(1.1) Es gibt keinen Grund, unseren Dämmen zu misstrauen.Spiegel online, Angst vor der Mississippi-Flut, 10.05.2011 → Nie ma powodu(, by) nie ufać naszym zaporom wodnym. (1.1) Ich misstraue seinen Versprechungen. → Nie wierzę w jego obietnice.
(1.1) / () misstrauen
Misstrauen misstrauisch