lewirat ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich;
(1.1)
(1.1) Potomek męski mężczyzny, który poddał się prawu lewiratu, jest traktowany jako syn zmarłego brata.
(1.1) jibum
(1.1) → dziewierz, brat męża, szwagier () +
(1.1)
angielski: (1.1) levirate hiszpański: (1.1) levirato niemiecki: (1.1) Levirat włoski: (1.1) levirato