znać () ,

czasownik modalny niedokonany (1.1) mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym (1.2) mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości (1.3) umieć coś, wiedzieć (1.4) lub wiedzieć czasownik zwrotny niedokonany znać się (2.1) znać (1.1) samego siebie (2.2) znać (1.1) siebie wzajemnie (2.3) wiedzieć o czymś bardzo dużo, być ekspertem w pewnej dziedzinie

(1) (2)

(1.1) Kazimierz przechwalał się, że zna królową Anglii. (1.2) — Znasz Wikisłownik? — Tak, kilka razy korzystałem z tego projektu. (1.3) Piotr zna zasady tworzenia czasowników w esperanto. (1.4) On wie, co [to jest] udręczenie, on zna, co [to są] smutku łzy […] (2.1) Znał się bardzo dobrze, dlatego wiedział, jak postąpi. (2.2) Jacek i Agata znają się od dzieciństwa. (2.3) Ona zna się na programowaniu jak mało kto.

(1) znać + , nie znać +

(1.1) znać kogoś osobiście • znać kogoś z widzenia (1.3) znać obsługę komputera • znać coś na pamięć

(1.2) wiedzieć o

znawstwo , znawca , znawczyni , znajomość , znanie , znajomy odpoznać, zaznajomić, poznawać , poznać , zaznawać , zaznać , uznawać , uznać znajomy, znany znajomo

dać znać • nie znać umiaru • znać jak własną kieszeń • znać jak swoje pięć palców / znać jak swoje dziesięć palców • znać jak zły szeląg • znać na wyrywki • znać od kuchni • znać od podszewki • znać się jak kura na pieprzu • znać się jak łyse konie • znać się jak świnia na gwiazdach • znać się na ludziach • znać się na rzeczy

(1) < Agnieszka Krygier-Łączkowska, Europejczycy, Słowianie, Polacy. Na czym polega pokrewieństwo językowe? (Propozycja rozdziału podręcznika do nauczania treści historycznojęzykowych na studiach I stopnia), „Kwartalnik Językoznawczy” 2011/1 (5), s. 103.;

abchaski: (1.1) ады'рра; (1.2) ады'рра angielski: (1.1) know; (1.2) know; (1.3) know, can baskijski: (1.1) ezagutu; (1.2) jakin chiński standardowy: (1.1) 认识 (rènshi), 知道 (zhīdào); (1.2) 认识 (rènshi), 知道 (zhīdào); (1.3) 认识 (rènshi), 知道 (zhīdào); (2.2) 认识 (rènshi); (2.3) 懂得 (dǒngde) chorwacki: (1.1) znati; (1.2) znati dolnołużycki: (1.1) znaś duński: (1.1) kende; (1.2) vide, kunne esperanto: (1.1) koni; (1.3) scii francuski: (1.1) connaître, savoir; (1.2) savoir; (1.3) savoir galicyjski: (1.1) coñecer; (1.2) saber hiszpański: (1.1) conocer, saber; (1.2) saber islandzki: (1.1) þekkja; (1.2) kunna japoński: (1.1) 知る (しる, shiru); (1.2) 知る (しる, shiru); (1.3) 知る (しる, shiru), 分かる (わかる, wakaru) jidysz: (1.1) קענען (kenen); (1.2) קענען (kenen); (1.3) קענען (kenen); (2.1) קענען זיך (kenen zich); (2.2) קענען זיך (kenen zich); (2.3) קענען זיך (kenen zich), זײַן אין דער היים (zajn in der hejm), האָבן אַן אויג (hobn an ojg) kaszubski: (1.1) znac kataloński: (1.1) conèixer, saber; (1.2) saber łaciński: (1.1) scio niderlandzki: (1.1) kennen; (1.2) kennen, kunnen niemiecki: (1.1) kennen; (1.2) kennen nowogrecki: (1.1) γνωρίζω, ξέρω; (1.2) ξέρω nowopruski: (1.1) zinātun ormiański: (1.1) ճանաչել polski język migowy: portugalski: (1.1) conhecer; (1.2) saber rosyjski: (1.1) знать, быть знакомым с; (1.2) знать; (1.3) знать; (2.1) знать себя; (2.2) знать друг друга, быть знакомым с; (2.3) знаться slovio: (1.1) znat (знат) szwedzki: (1.1) känna turecki: (1.1) tanımak ukraiński: (1.1) знати; (1.2) знати wilamowski: (1.1) kenna, kena; (1.2) kenna, kena włoski: (1.1) conoscere; (1.2) sapere