forma ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zewnętrzny kształt (1.2) kondycja fizyczna osoby (1.3) naczynie do pieczenia ciast (1.4) sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś (1.5) konstrukcja wyrazu; (1.6) rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy
(1.1-6)
(1.2) Codziennie rano robię gimnastykę i dlatego jestem w dobrej formie. (1.3) Najpierw należy zagnieść ciasto, następnie przelać je do formy, a potem wstawić do piekarnika. (1.4) Nie mogę przyjąć referatu napisanego w tej formie.
(1.1) przybrać formę + • nadać formę + (1.2) być w (dobrej) formie • stracić formę (1.4) w formie + • formy towarzyskie (1.5) forma fleksyjna • forma gramatyczna
(1.1) kształt, wygląd, zarys (1.2) stan, sprawność (1.3) foremka, blaszka; (1.4) metoda, charakter, styl
(1.1) treść
format , formuła , formalność , formalista , formiarz , formiernia , praforma foremka formatować, formować, formułować, sformułować formalny, foremny, formierski, foremkowy, formatowy, formacyjny, formalistyczny, formatywny foremnie, formalnie
pro forma • w formie
angielski: (1.1) shape; (1.2) shape; (1.3) baking pan; (1.4) form; (1.6) form arabski: (1.4) صورة , أسلوب ; (1.5) أسلوب baskijski: (1.1) itxura; (1.2) sasoi; (1.3) molde; (1.4) era, modu; (1.5) forma duński: (1.1) form ; (1.2) form ; (1.3) form ; (1.4) form ; (1.5) form esperanto: (1.1) formo; (1.2) formo; (1.4) formo francuski: (1.1) forme ; (1.2) forme ; (1.3) moule hiszpański: (1.1) forma ; (1.2) forma ; (1.3) molde ; (1.4) forma , manera islandzki: (1.1) lögun , mynd , snið , form ; (1.3) form japoński: (1.1) 外形 (がいけい, gaikei), 形 (かたち, katachi); (1.2) 体調 (たいちょう, taichō); (1.3) 型 (かた, kata); (1.4) 形式 (けいしき, keishiki); (1.5) ～形 (～けい, -kei); (1.6) 型 (かた, kata) jidysz: (1.1) פֿאָרעם (forem) kataloński: (1.1) forma łaciński: (1.1) forma, figura niderlandzki: (1.1) vorm ; (1.4) manier niemiecki: (1.1) Form nowogrecki: (1.1) μορφή , σχήμα ; (1.2) φόρμα ; (1.3) φόρμα polski język migowy: rosyjski: (1.1) форма ; (1.2) форма ; (1.3) форма ; (1.4) форма ; (1.5) форма szwedzki: (1.1) form ; (1.2) form ; (1.3) form ; (1.4) form ; (1.5) form turecki: (1.1) şekil ukraiński: (1.1) форма ; (1.2) форма ; (1.3) форма ; (1.4) форма ; (1.5) форма włoski: (1.1) forma
forma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kształt, forma
forma ()
rzeczownik (1.1) kształt, forma (1.2) forma
(1.2) gramatika-forma → forma gramatyczna
(1.1) itxura
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma
(1.1)
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kształt, forma
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kształt, postać, forma (1.2) sposób, środek
(2.1) (2.2)
(1) formas
(1.1) aspecto, figura, apariencia (1.2) modo, manera
formación , formador , formadora , formalidad formador, formal formar, formalizar
forma ()
rzeczownik (1.1) kształt, forma
formar formation
forma ()
czasownik przechodni (1.1) formować, nadawać kształt
(1.1) formaði;
form formlegur
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma, kształt
(1.1) forma; formes
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma (1.2) kształt (1.3) forma, kondycja
(1.1-3)
(1.1) valdymo forma → forma rządzenia • gramatinės formos → formy gramatyczne • forma ir turinys → forma i treść (1.2) rutulio formos → w kształcie kuli • aptaki forma → kształt opływowy (1.3) geros formos → w dobrej formie / kondycji
formuoti beformis
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma (1.2) uroda (1.3) kształt (1.4) wygląd
(1)
formatio
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kształt
(2.1) 3. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika formar (2.2) 2. czasu teraźniejszego trybu rozkazującego (imperativo) czasownika formar
(1.1) forma; formas
formar formal
forma () форма
rzeczownik (1.1) kształt, forma
(1.1) Odnakju forma no razlicxju velost. → Jednakowy kształt, ale różna wielkość.
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kształt, forma
formička formový formovo
forma ()
przymiotnik (1.1) pierwszy
forma ()
czasownik (1.1) kształtować
(1.1) att forma, formar, formade, format, forma!
form
forma ()
rzeczownik (1.1) forma, kształt (1.2) forma, kondycja
(1.1) formaadás • formaérzék • formagazdagság • formahiba • formanyelv • formaöntő • formaruha • formatervező
formai
forma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) forma, kształt, postać czegoś (1.2) styl (1.3) model (1.4) ustrój
(1.1) prendere forma → przybrać formę (1.4) forma repubblicana → ustrój republikański
formare, formalista, formalità formativo, formale formato formalità , formato , formalista /