__TOC__ flamma ()
rzeczownik (1.1) płomień
flammifero
flamma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płomień (1.2) pożoga, zagłada, klęska (1.3) namiętność, żar
(1.1) flamma, flammae
(1.2) Dei immortales voluerunt, ut hanc pulcherrimam patriam ex foedissima flamma eriperem.Centralna Komisja Egzaminacyjna, Egzamin maturalny: Język łaciński i kultura antyczna. Poziom rozszerzony. 8 maja 2024. Tekst modyfikowany na podstawie: Cyceron, In Catilinam, IV → Bogowie nieśmiertelni zechcieli, żebym uratował tę najpiękniejszą ojczyznę od najhaniebniejszej pożogi.
flamma ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) flama, sympatia (1.2) płomień czasownik nieprzechodni (2.1) płonąć
(1.1-2) en flamma, flamman, flammor, flammorna (2.1) att flamma, flammar, flammade, flammat, flamma!
flammig