factor ()
rzeczownik (1.1) czynnik (1.2) czynnik, faktor
(1.1-2) factor; factors
factoring, factorization factorize, factorise
factor in → uwzględniać coś
factor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czynnik, element, okoliczność (1.2) czynnik, mnożnik (1.3) współczynnik (1.4) bagażowy (na kolei) factores
conformar un factor → kształtować czynnik • constituir un factor → stanowić czynnik factor aglutinador → czynnik skupiający • factor aleatorio → czynnik losowy • factor atenuante → czynnik łagodzący • factor clave → czynnik kluczowy • factor común → czynnik wspólny • factor decisivo → czynnik decydujący • factor desencadenante / detonante → czynnik wywołujący / sprawczy
(1.1) causa, circunstancia (1.2) multiplicador, multiplicando (1.3) coeficiente
factorial factora factor Rh → anatygen D , factōris
factor ()
rzeczownik (1.1) czynnik, faktor (1.2) współczynnik
(1.1) factor social → czynnik społeczny • factor economic → czynnik ekonomiczny • factor politic → czynnik polityczny • factor climatic → czynnik klimatyczny (1.2) factor de crescentia/crescimento → współczynnik wzrostu • factor de hereditate → współczynnik dziedziczenia
facer
zobacz też: Aneks:Interlingua - Oboczność -fac-/-fact- ; -fic-/-fect-
factor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ten, kto wykonuje działanie, działający, czyniciel
(1.1) factor, factōris ;
facio