__TOC__ expedition ()
rzeczownik (1.1) wyprawa, ekspedycja (naukowa) (1.2) pośpiech
(1.2) with expedition → z pośpiechem, szybko (1.2) use expedition → śpieszyć się
expeditious, expeditionary expeditiously
expedition ()
rzeczownik (1.1) ekspedycja, wyprawa (1.2) ekspedycja, wysyłka
expedition ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) obsługiwanie, załatwianie (1.2) ekspedycja (1.3) biuro, kancelaria
(1.1-3) en expedition, expeditionen, expeditioner, expeditionerna
(1.1) expeditionsavgift (1.2) polarexpedition
expediera