tapczan ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj łóżka w formie skrzyni, w którym część, na której się śpi (materac), stanowi jednocześnie wieko pojemnika na pościel;
(1.1)
(1.1) Na tapczanie siedzi leń, nic nie robi cały dzień. (1.1) Stał tu podniszczony, przedwojenny kredens, trzydrzwiowa szafa, również wykonana w latach dwudziestych, do tego jeszcze okrągły stół z czterema krzesłami i wyleżany tapczan, który matka Mirka kupiła na raty gdzieś koło roku siedemdziesiątego. (1.1) Co prawda mężczyzna jeszcze nie spał i nawet nie zamierzał się kłaść, bo rozłożony na tapczanie oglądał film porno. (1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?
(1.1) tarczan
(1.1) łóżko
(1.1) wersalka
tapczanik tapczanowy
→ prosty mebel, służący zarówno do siedzenia, jak i do leżenia, prycza ) < / → święte miejsce, podwyższenie, tron < (, dàochǎng) → miejsce święte, gdzie się odprawia rytuały buddyjskie lub taoistyczne; z tatarskiego być może poprzez
(1.1)
angielski: (1.1) couch francuski: (1.1) divan , cosy niemiecki: (1.1) Couch , Schlafcouch , Schlafsofa nowogrecki: (1.1) ντιβάνι rosyjski: (1.1) тахта ukraiński: (1.1) тапча́н węgierski: (1.1) rekamié