zbrodnia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bardzo ciężkie przestępstwo; (1.2) czyn moralnie naganny, który spotyka się ze szczególnym potępieniem społecznym
(1.1-2)
(1.1) Zbrodnia to niesłychana – pani zabija panaAdam Mickiewicz Lilie. (1.2) Zniszczenie jedynej kopii tego dokumentu byłoby zbrodnią!
(1.1-2) straszna zbrodnia • zbrodnia w afekcie / ludobójstwa / przeciw ludzkości / wojenna / przeciwko pokojowi / nazistowska / komunistyczna / katyńska / nienawiści • dokonać / dokonywać / popełnić / popełniać / być winnym zbrodni • być podejrzanym o / być oskarżonym o / być skazanym za zbrodnię
(1.1) przestępstwo
zbrodniarz , zbrodniarka , zbrodniczość zbrodniczy zbrodniczo
Kainowa zbrodnia • choć się kara wlecze, zbrodnia przed nią nie uciecze • zbrodnia nie popłaca
angielski: (1.1) felony; (1.2) crime arabski: (1.1) جريمة (jarīma) chorwacki: (1.1) zločin duński: (1.1) forbrydelse esperanto: (1.1) krimo fiński: (1.1) rikos francuski: (1.1) crime , délit hebrajski: (1.1) פשע hiszpański: (1.1) crimen interlingua: (1.1) crimine irlandzki: (1.1) coir islandzki: (1.1) glæpur japoński: (1.1) kataloński: (1.1) crim łaciński: (1.1) facinus, scelus niemiecki: (1.1) Verbrechen nowogrecki: (1.1) έγκλημα portugalski: (1.1) crime rosyjski: (1.1) преступление slovio: (1.1) zlocxin (злочин) szwedzki: (1.1) förbrytelse , brott włoski: (1.1) reato, delitto