doping

doping () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zachęcanie kogoś do walki przez okrzyki, śpiewy itp. (1.2) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości (1.3) środek farmakologiczny przyjmowany w celu zwiększenia wydolności organizmu

(1.1-3)

(1.1) Doping kibiców był dla niemieckich piłkarzy zbyt słabą podnietą wobec przewagi drużyny z Mediolanu. (1.2) Ten kolarz został zawieszony na okres sześciu miesięcy za doping wydolnościowy. (1.3) Inwestowanie w chemiczny doping mózgu nie jest pozbawione ryzyka - i na dłuższą metę się nie opłaca.Volker Busch, Wolna głowa. Jak zadbać o swoją koncentrację i kreatywność.

(1.2-3) przyjmować doping

(1.1) podnieta, zachęta

(1.1) pomoc

dopingować dopingowy, antydopingowy

Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 37.

angielski: (1.2) doping hiszpański: (1.1) animación ; (1.2) dopaje japoński: (1.2) ドーピング nowogrecki: (1.2) ντόπιγκ , ντοπάρισμα włoski: (1.2) doping

doping ()

rzeczownik (1.1) doping (nielegalny) (1.2) domieszkowanie

(2.1)

dope dope anti-doping, antidoping, dope

doping ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) doping (stosowanie substancji farmakologicznych)

(1.1)

(1.1) dopink

doping ()

rzeczownik (1.1) doping

doping ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) doping

(1.1) používať doping → stosować doping

dopingový

doping ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) doping

(1.1) en doping, dopingen;

(1.1) dopingkontroll • dopingmedel • dopingtest

(1.1) inny zapis: dopning

doping ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) (nielegalny) doping

(1.1)