diploma ()
rzeczownik (1.1) dyplom
diploma ()
rzeczownik (1.1) dyplom
diploma ()
rzeczownik (1.1) dyplom
diplomadun diplomadun
diploma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplom, świadectwo (1.2) tytuł, nadanie
(2.1) (2.2)
(1) diplomas
(1.1) Después de dos meses de aprendizaje, por fin obtuve el diploma de oficial. → Po dwumiesięcznym stażu wreszcie otrzymałem dyplom czeladnika. (1.1) Hemos de remojar tu diploma de ingeniero. → Musimy oblać twój dyplom inżynierski.
(1.1) obtener / recibir / otorgar, conceder / dar un diploma → otrzymać / dostać / nadać, przyznać / dać dyplom
(1.1-2) documento
diplomar, diplomarse diplomático, diplomado diplomáticamente diplomacia , diplomático , diplomática , diplomado , diplomada , diplomatista /
< (díplōma)
diploma ()
rzeczownik (1.1) dyplom
diplomar
diploma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplom
(1.1) diploma; diplomes
diploma ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dyplom
diploma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplom
(2.1) 3. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika diplomar (2.2) 2. czasu teraźniejszego trybu rozkazującego (imperativo) czasownika diplomar
(1) diploma; diplomas
diplomar
diploma ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dyplomNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 40
diplomant , diplomantka
diploma ()
rzeczownik (1.1) dyplom (dokument) (1.2) dyplom
(1.1) diplomamunka
(1.1) oklevél
diplomás, diplomatika, diplomata, diplomataság, diplomácia diplomázik diplomás, diplomatikai, diplomáciai, diplomatikus diplomatikusan
diploma ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dyplom, świadectwo (ukończenia szkoły) (1.2) dyplom (rodzaj wyróżnienia)
(2.1) 3. , (2.2) 2. ,
(1.1-2) diploma; diplomi
(1.1) diploma di maturità → świadectwo maturalne • diploma di laurea → dyplom ukończenia szkoły wyższej
diplomato , diplomata , diplomazia , diplomatico , diplomatica , diplomatichese , diplomatista diplomare, diplomarsi diplomato, diplomatico diplomaticamente
, -atis < , -ατος < <