__TOC__ definitive ()
,
przymiotnik (1.1) definitywny, pewny, ostatecznyTomasz Wyżyński, Nowy praktyczny słownik angielsko-polski i polsko-angielski, s. 126, wydawnictwo Świat Książki, 2004, ISBN 83-7391-054-9 (1.2) miarodajny, pełny, najlepszy w swoim rodzaju
definitive;
(1.1) I must get a definitive answer to my question. → Muszę znaleźć ostateczną odpowiedź na moje pytanie. (1.1) The court has issued a definitive ruling. → Sąd wydał ostateczny wyrok. (1.2) A definitive biography → Kompletna biografia
(1.1) definite
definition define definitively, definitely, indefinitely indefinite
definitive ()
przymiotnik (1.1) definitywny, ostateczny
definitivemente