__TOC__ culmine ()
rzeczownik (1.1) kulminacja, punkt kulminacyjny
culminar culminante
culmine ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szczyt, wierzchołek (1.2) kulminacja, punkt kulminacyjny, szczyt
(1.1-2) culmine; culmini
(1.1) il culmine di un monte → szczyt góry (1.2) essere al culmine della carriera → być w kulminacyjnym punkcie kariery
(1.1) cima, cocuzzolo, cuspide, picco, sommità, vertice, vetta (1.2) acme, apice, apogeo, colmo, massimo, sommo, vertice, zenit
(1.2) minimo
culminazione culminare culminale, culminante
, -mĭnis