Meute ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zgraja (1.2) sfora, stado psów wytresowanych do polowań (1.3) jednostka w niemieckiej organizacji harcerskiej, podobnie jak zastęp w polskim harcerstwie
(1.1) Ich habe die ganze Meute zu Hilfssherrifs ernannt und jedem Kind einen Stern angesteckt. → Mianowałam tę całą zgraję na zastępców szeryfa i przypięłam każdemu dziecku po gwieździe. (1.2) Zwar kommen auch Reitjagden ohne Meute vor, aber die sind doch nur halb so schön. → Wprawdzie zdarzają się też polowania konno bez sfory, ale one są przecież tylko w połowie tak piękne. (1.3) Unsere Meute trifft sich immer dienstags. → Nasz zastęp spotyka się zawsze we wtorki.
(1.2) die Meute loslassen / loskoppeln → puścić sforę
(1.1) Bande (1.2) Rudel
Meuterei , Meutenjagd meutern