concordia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zgoda, zgodność, harmonia (1.2) ugoda, pakt, porozumienie
(1) concordias
(1.1) armonía, paz, amistad, cordialidad (1.2) convenio, consenso
(1.1) discordia
concordar concordante, concorde concordancia , concordato
de concordia → zgodnie, jednomyślnie
concordia ()
rzeczownik (1.1) zgoda, harmonia, ugoda
concordantia, concordato concordar concorde, concordante, concordatari
concordia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zgoda, jedność, harmonia (1.2) ugoda, kompromis
(1.1-2) concordia, concordiae
(1.1) Concordia civium murus urbium. → Zgoda mieszkańców murem miasta.
Concordius concordo
concordia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zgoda, harmonia, jedność (1.2) zgodność (np. opinii)
(1.1-2) concordia; concordie
(1.1) vivere in perfetta concordia → żyć w doskonałej zgodzie
(1.1) accordo, amicizia, armonia, pace (1.2) concordanza
(1.1) contrasto, disaccordo, disarmonia, discordia, dissidio, divergenza
concordamento , concordanza , concordato concordare concordabile, concordante, concordatario, concorde concordantemente, concordemente
< , -ordis