wypiek ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia (1.2) czynność wypiekania (1.3) ilość produktów otrzymanych w czasie pieczenia (1.4) zaczerwienienie na twarzy, wywołane ekscytacją lub podnieceniem (najczęściej w liczbie mnogiej)
(1)
(1.1) Pączek to smaczny wypiek. (1.2) Zakład ten zajmuje się wypiekiem ciast. (1.3) Dzienny wypiek tej piekarni przekracza tysiąc sztuk. (1.4) Spojrzał na nią, a na jej twarzy pojawiły się wypieki.
(1.1) pieczywo, ciasto, ciastko (1.2) pieczenie, wypiekanie (1.3) produkcja (1.4) rumieniec
wypiekaniec , wypieki , wypiekanie , wypieczenie , piecyk , piec piec, wypiekać , wypiec wypieczony, wypiekowy, piekarski, pieczony
angielski: (1.1) baking chiński standardowy: (1.1) niewielkie: 点心 (diǎnxīn) duński: (1.1) bagværk , bag esperanto: (1.1) bakaĵo niemiecki: (1.1) Gebäck norweski (bokmål): (1.1) bakverk norweski (nynorsk): (1.1) bakverk rosyjski: (1.1) выпечка ; (1.2) выпечка szwedzki: (1.1) bakverk , bak ; (1.2) bakning , bak ; (1.3) bak ; (1.4) rodnad