dobroć () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha postępowania odznaczająca się życzliwością (1.2) cecha tego, co jest dobre (1.3) wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy;
(1.1-2)
(1.1) Rozwijaj pełną miłości dobroć względem wszystkich istot, bez rozróżniania.Budda Śakjamuni, Sutra dobroci (1.1) Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, / w czasie łaskawości, o Boże; / wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, / w zbawczej Twej wierności!Księga Psalmów 69,14, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak). (1.2) Młodsza córka, która była wiernym portretem swojego ojca pod względem swojej dobroci i prawości, oprócz tego była jedną z najpiękniejszych dziewcząt, które można było znaleźć.
dobre , dobry , dobro , dobrota , Dobra dobrotliwy, dobry dobrze dobrze, dobry
nie jest to dobroć lepszym być od najgorszego • milczenie bliższe chytrości niż dobroci • czego dobrocią nie zrobisz, tego złością nie wskórasz • po dobroci
angielski: (1.1) goodness arabski: (1.1) حنان, طيبة, حسن (1.2) صلاح baskijski: (1.1) ontasun białoruski: (1.1) дабрата , дабрыня brithenig: (1.2) bondad czeski: (1.1) dobrota duński: (1.2) godhed francuski: (1.1) bonté ; (1.2) bonté grenlandzki: (1.1) ajunngissuseq hiszpański: (1.1) bondad ; (1.2) bondad interlingua: (1.1) bonitate karaimski: (1.1) йахшылых; (1.2) йахшылых kataloński: (1.1) bonesa łaciński: (1.1) bonitas niemiecki: (1.1) Güte , Gütigkeit nowogrecki: (1.1) καλοσύνη portugalski: (1.1) bondade rosyjski: (1.1) доброта ukraiński: (1.1) доброта wilamowski: (1.1) git włoski: (1.1) bontà wolof: (1.1) baaxaay